خودش بود...

او خودش بود!
شبیه هیچ کس نبود!
حتی هیچ شباهتی به افسانه ها نداشت!
او واقعا خودش بود!
از همان هایی بود که آدم را به وجد میاورند!
انگار یک چیز جدید بود!
اصلا انگار که خدا بعد از انسان
یک موجود کامل تر خلق کرده باشد!
بی هوا آمد و بی هوا هم رفت!
اصلا انگار به اینجا تعلق نداشت!
انگار که باید میرفت!
انگار وظیفه اش این بود که
بیاید و مرا از خودش پر کند و برود!
و موفق هم شد!
جوری از وجودش پر شدم که
دیگر هیچ جایی برای خودم ندارم!!

دخترانه های من ...